Het fenomeen van de kerstliedjes blijft steeds maar groeien, vooral de jongste tien jaar. En zelfs de ruigste rockers willen er bijhoren! Maar waarom lopen zij zo achter de Kerstman aan?

Als je denkt dat alle rockers uit de geschiedenis enkel elektrische gitaren en een drumstel gemeen hebben, dan moeten wij je teleurstellen! Neem nu The Pogues, Spinal Tap, The Ramones, The Damned, The Kinks, The Revillos, The Sonics, The Wedding Present, Elvis Presley, The Punk Aid, Coldplay, The White Stipes, MGMT of honderden anderen… Het enige instrument dat zij gemeen hebben is niets anders dan het gerinkel van de belletjes van de slee van de Kerstman! Het is inderdaad verrassend, maar wel een realiteit: het is onmogelijk om in de rockgeschiedenis een groep te vinden die níet bezweken is voor de traditie van kerstliedjes, of het nu is om het lekkere gevoel uit te drukken van knetterend haardvuur of om ermee te spotten!

De traditie van kerstliedjes is Amerikaans en dateert uit de jaren 1940, en vandaag de dag kan een succesvol artiest het zich niet permitteren géén nummer uit te brengen en te proberen er een hit van te maken. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want het zijn toch vaak de heruitgaven van grote klassiekers als ‘Santa Claus is coming to Town’ (1934) of ‘White Christmas’ (1940) die elk jaar weer de creaties uit de rockwereld overschaduwen. De enige uitzonderingen zijn ‘Do They Know It’s Christmas’ van Bob Geldof en Midge Ure (1984) en ‘Merry Xmas Everybody’ van Slade (1973) die zich steevast nestelen in de wereldwijde top van meest gespeelde kerstliedjes en die blijvende waarden zouden kunnen worden. Maar, eerlijk is eerlijk, het ruigere werk zal nooit kunnen wedijveren met de zeemzoete songs van Mariah Carey, George Michael of Lady Gaga.

Waarom blijven ze deze kleine kerstcadeautjes dan produceren? Voor het plezier en uit respect voor de traditie, zeker, maar ook om de fans een cadeautje te geven door de eerste uitzending ervan voor te behouden voor het Net, maar zeker ook om vele weken lang op de radio gedraaid te worden!

Wist je dat in de Verenigde Staten het luisterpubliek verdubbelt wanneer een zender zijn klassieke programmatie vervangt door programma's met uitsluitend kerstmuziek? In het algemeen gebeurt die programmaverandering rond Thanksgiving, maar in 2011 schakelde de eerste Amerikaanse zender (WEZW, New Jersey) reeds op 16 oktober, 68 dagen voor Kerstmis dus, op continue kerstprogrammatie over! Als we de cijfers mogen geloven van de site ‘100000 watts’, die statistieken bijhoudt van het luisterpubliek, zijn er momenteel 400 zenders die uitsluitend Jingle Bells-muziek uitzenden! (Als je er het fijne van wil weten: je kunt ze beluisteren in streaming door onderaan de pagina je zender te kiezen http://www.100000watts.com/specials.asp).
Voor een radiozender zou er geen betere programmatietaktiek bestaan om luisteraars te winnen dan met kerstmuziek een zeer ruim publiek aan te spreken dat de zender ook nà Kerstmis trouw blijft. En om al die programma's wekenlang te kunnen vullen is elke hommage aan Santa Claus uiteraard welkom…

Uit de ruime productie van 2011 hebben wij een mooie verrassing geselecteerd uit het album ‘Funny looking angels’ van Smith & Burrows. Voor hun eerste album hebben Tom Smith (Editors) en Andy Burrows (ex Razorlight, We are Scientists, I Am Arrows) Agnès Obel uitgenodigd voor een korte maar krachtige versie van de klassieker ‘The Chrismas song’ van Nat King Cole. Tiens, weer een bewerking... En hoe zit het bij jou? Welk kerstliedje mag voor jou grijsgedraaid worden bij de kerststronk?